برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

روش اجتناب از احساس تنهایی برای افراد درون‌گرا

افراد درون‌گرا تنهایی را دوست دارند. من به‌عنوان یک درون‌گرای تمام‌عیار، از تنهایی لذت می‌برم و علت چشم‌پوشی از روابط اجتماعی را کاملا درک می‌کنم. اجتماعی بودن برای افراد درون‌گرا به‌مثابه تخلیه و هدر دادن انرژی آن‌هاست و اگر بخواهم صادقانه بگویم اکثر روابط اجتماعی برای آن‌ها گپ و گفت‌های بی‌هدف محسوب می‌شود. اما باید توجه داشت که تنهایی با احساس تنهایی یکسان نیست!

راه‌کارهای اجتناب از تنهایی برای افراد درون‌گرا

نیاز به تنهایی برای افراد درون‌گرا درست مانند نیاز به هوایی است که تنفس می‌کنند. با اینکه نیاز عمیق به تنهایی نیازی مشروع است، اما پتانسیل این را هم دارد که مبدل به انزوای اجتماعی مضر شود. ایجاد هماهنگی بین تعامل با دیگران و تنهایی، درست مثل بند‌بازی روی طناب دارای یک نقطه تعادلی دارد که همه افراد درون‌گرا با آن روبرو هستند. به همین دلیل باید دانست که اختصاص دادن چه مقدار از زمان برای تنهایی، زمان تنهایی زیادی محسوب می‌شود؟ از کجا باید بدانم که از مرز تنهایی لذت‌بخش عبور کرده‌ام و به تنهایی ناراحت‌کننده نزدیک شده‌ام یا در آن غرق هستم؟

به‌عنوان فردی که این مسیر را پیموده است، می‌خواهم راه‌کارهای مفیدی برای حفظ زمان باارزش تنهایی و درعین‌حال موفقیت در دوری از تنهایی دردناک با شمار در میان بگذارم:

روش اجتناب از احساس تنهایی افراد درون‌گرا

۱. تعیین بازه زمانی تنهایی که موجب احساس شادی در شما می‌شود.

به نظر من بهترین توصیه‌ای که در این موضوع می‌توانید بگیرید همین توصیه شماره یک است. مقدار زمانی از تنهایی که می‌تواند احساس خوشحالی کامل به فرد بدهد از فردی به فرد دیگر متفاوت است و برای افراد درون‌گرا این مقدار از زمان می‌تواند قابل‌توجه باشد.

نظارت دقیق بر احساسات شخصی خود درزمانی که به تنهایی سپری می‌کنید بهترین راه برای این است که متوجه شوید مرز تنهایی آرامش بخش را رد کرده‌اید.

برای انجام این کار توصیه می‌کنم یک گزارش روزانه منظم از چگونگی احساستان در مورد تنهایی بنویسید. هرروز میزان احساس شادمانی که آن روز از تنهایی خود داشته‌اید را امتیازدهی کنید (می‌توانید از شماره 1 تا ۱۰به احساستان در این باره امتیاز دهید).

راه‌کارهای اجتناب از تنهایی برای افراد درون‌گرا

۲. بر روی دیدارهای دو نفره و یا گروه‌های کوچک تمرکز داشته باشید.

به‌طور کلی یک فرد درون‌گرا معاشرت‌های فردبه‌فرد یا حضور در گروه‌های کوچک را ترجیح می‌دهد. افراد درون‌گرا تحریک‌های زیاد را دوست ندارند، به همین دلیل وقتی در مهمانی‌ها و جمع‌هایی که تعداد افراد زیادی اطراف آن‌ها سروصدا می‌کنند حاضر می‌شوند، احساس عدم آرامش می‌کنند و به اجبار چنین جمعی را ترک می‌کنند. در این حالت به‌احتمال‌زیاد فرد مضطرب‌تر از زمانیست که وارد جمع شده‌است.

تعاملات فردبه‌فرد و یا ارتباط با گروه‌های کوچک برای رفع تنهایی افراد درون‌گرا بسیار عالی است چرا که در این شرایط آن‌ها تمام مزایای اجتماعی بودن را بدون تحریک بیش‌ازحد به دست می‌آورند.

۳. اگر در گردهمایی بزرگی شرکت می‌کنید زمانی که قرار است آنجا را ترک کنید مشخص کنید.

رفتن به یک گردهمایی بزرگ دست‌کمی از یک کابوس بی‌پایان برای یک فرد دروان گرا ندارد بخصوص اگر شما هیچ‌کسی را آنجا نشناسید.

برخی افراد در جمع‌ها احساس اضطراب می‌کنند. این احساس آن‌ها را در معرض خستگی مفرط قرار می‌دهد نه به خاطر اینکه نمی‌خواهند؛ بلکه به دلیل اینکه واقعا نگران هستند.

یکی از بهترین راه‌کارها برای کاهش اضطراب در کنار جمع‌های بزرگ این است که به‌صورت واضحی زمان حضور خود را به خود و میزبانتان اعلام کنید و دقیقا به او بگویید که چه زمانی باید جمع را ترک کنید. این کار نه‌تنها از ترک نامناسب و زودهنگام مهمانی توسط شما جلوگیری می‌کند که میزبان نیز درک خواهد کرد که تا حدی که برای شما مقدور بوده است برای حضور در جمع زمان گذاشته‌اید.

۴. سهمیه هفتگی تعامل اجتماعی داشته باشید

برخی افراد درون‌گرا تمامی تعاملات اجتماعی را از تقویم خود به‌صورت یکجا پاک می‌کنند، درحالی‌که برخی دیگر از اینکه قرار است در این تعداد از مهمانی و دورهمی شرکت کنند دچار دست‌پاچگی می‌شوند. یک راه‌حل مناسب برای تعادل بین تنهایی و اجتماعی بودن جدا از این‌که در کدام طیف از افراد قرار می‌گیرید این است که یک سهمیه هفتگی برای تعامل اجتماعی داشته باشید.

فرض کنیم شما تصمیم بگیرید تا تعاملات اجتماعی را به دو واحد در هفته محدود کنید. اگر هم‌اکنون هیچ برنامه‌ای برای تعامل نداشته باشید این به آن معنی است که شما در دسترس خواهید بود و مردم به خود اجازه می دهند که خود را به زندگی شما دعوت کنند؛ اما اگر برای خود برنامه مشخصی داشته باشید میتوانید از بین دعوت‌های زیادی که دریافت می‌کنید، دو دعوت را بپذیرید و بقیه را رد کنید. این به شما اجازه می‌دهد که در دو مورد از آن‌ها که بیشتر موردعلاقه‌تان است شرکت کنید و مجبور به پذیرفتن و تحمل همه دعوت‌ها و اضطراب ناشی از آن نباشید … و بقیه را کنسل کنید.

ارتباط احساس تنهایی و شبکه‌های اجتماعی

۵. در مورد تعاملات اجتماعی مجازی خود هشیار باشید.

وقتی شما تعاملات جهان واقعی را پوچ میپندازید، کما اینکه بسیاری از درون‌گراها این‌گونه فکر می‌کنند، جاگزین کردن تعاملات اجتماعی واقعی با تعاملات فضای مجازی و آنلاین می‌تواند اغواکننده باشد. اینترنت به شما این اجازه را می‌دهد که هر زمان نیاز داشتید به گفتگو و چت با افراد بپردازید و درعین‌حال هرلحظه که دوست داشتید خود را از آن جدا کنید. این امر این حس را در شما به وجود می‌آورد که شما حمایت اجتماعی لازم را وقتی‌که احساس تنهایی می‌کنید، به دست می‌آورید. هیچ شکی نیست که این حس در اغلب افراد درون‌گرا وجود دارد.

اما به‌هیچ‌وجه بر روی اینترنت (یا گوشی خود) نباید برای تامین نیاز تعامل اجتماعی حساب زیادی باز کنید. شناخت حقیقی کسی از طریق شبکه‌های اجتماعی و به صورت مجازی بسیار دشوار است؛ و اگر لحظه‌ای معلوم شود مخاطب شما یک فرد متقلب بوده است، شما به‌احتمال‌زیاد تنهاتر از زمانی خواهید شد که با او آشنا نشده بودید. در همین راستا برای مطالعه تاثیر شبکه‌های اجتماعی بر احساس تنهایی به مقاله «تنهایی: رسانه‌های اجتماعی، اینترنت و گوشی‌های هوشمند» مراجعه کنید.

در انتها لازم به ذکر است که درون‌گرا بودن معادل خجالتی بودن نیست!

منبع: سایکالیجی تودی