برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

نحوه صحیح رفتار با شوهر: چرا زنان باید دست از شرمنده کردن مردان بردارند؟ بررسی روانشناسی

پرفسور برنه براون در کتاب فوق‌العاده‌ای خود با عنوان «جسارت بزرگ» درباره تجربه متفاوت احساس شرم و خجالت بین زنان و مردان حرف می‌زند. در فرهنگ ما بحث‌های زیادی در مورد ظلم و ستمی که بر اساس مردسالاری بر زنان روا داشته می‌شود، صورت می‌پذیرد که البته به‌حق است و من نیز قصد ندارم اعتبار آن‌ها را زیر سوال ببرم. رفتار صحیح با همسر (و البته شوهر) نیازمند آموزشی است که متاسفانه جایگاهی در سیستم آموزشی مدارس و حتی دانشگاه‌ها ندارد.

اما مسئله‌ای که کمتر بدان پرداخته شده این است که خود زن‌ها چقدر به تداوم مردسالاری و رفتارهای ناصحیح شوهر کمک می‌کنند. هنگام مطالعه بخشی از کتاب که در مورد احساس خجالت در زنان صحبت می‌کرد، سری به تاسف تکان دهم. به‌شخصه چنین احساسی را تجربه کرده‌ام و دیده‌ام که چگونه زنان دیگر نیز با این حس درگیر بوده‌اند.

اما پرفسور برنه براون در بخش دیگری توضیح می‌دهد که زنان چگونه با رفتاهاری نادرست مردها را خجالت‌زده می‌کنند. خواندن این بخش باعث شد زبانم بند بیاید و خود را در معرض خطری ببینم که برنه از آن به‌عنوان «مارپیچ شرمساری» یاد می‌کند. با خودم گفتم: «وای خدای من رفتار نا صحیح باعث می‌شده شوهر من چنین احساسی بدی را داشته باشد». این موضوع سبب شد تا بخواهم خلاصه مطالب این کتاب را با زنانی در میان بگذارم که احتمالا سبب خجالت زده و شرمسار شدن مردانی می‌شوند که عاشقشان هستند.

کلیشه اجتماعی: مردان هیچ وقت نباید ضعف نشان دهند!

کلیشه اجتماعی: مردان هیچ وقت نباید ضعف نشان دهند!

طبق نتایج تحقیقات، زندگی مردها همواره تحت فشاری دائمی است که این پیام خاص را به همراه دارد: تحت هیچ شرایطی حق ندارید از خودتان ضعف نشان دهید.

پرفسور برنه در مصاحبه با مرد‌های مختلف از بازه‌های سنی متفاوت این پرسش را مطرح کرد که در زندگی‌شان چه چیزی باعث می‌شده احساس شرمندگی و خجالت بکنند؟ شایع‌ترین جوابی که شنید این بود: «اواخواهری و ترسو نباش!»

او در ادامه چنین استدلال می‌کند که مرد‌ها از اول طوری تربیت می‌شوند که خود را پشت نقابی که همیشه ایشان را قوی نشان دهد، پنهان کنند. همانند جادوگر قدرتمند شهر اوز که بعدها مشخص شد درونش صرفا یک پیرمرد مغرور است. ما زن‌ها از آنجایی‌ که نمی‌خواهیم شاهد ضعف‌های آن‌ها باشیم، احساسات واقعی مردها را پشت این نقاب و پرده دروغین پنهان می‌کنیم.

انتظارات ناعادلانه زنان از مردان جامعه

پرفسور برنه در مصاحبه‌هایی که با مردان داشت، بارها و بارها جملاتی ازاین‌دست را می‌شنید: زن‌ها در مورد عدم ابراز احساسات و به زبان نیاوردن حرف دلشان و گفتگو نکردن در مورد ضعف‌هایشان و اجتناب از صمیمیت، شوهر خود را به باد انتقاد می‌گیرند یا اینکه زنان تا چه اندازه برای ورود به قلب مردها و درک ترس‌های آن‌ها التماس می‌کنند.

اما وقتی شوهر شجاعت کافی برای انجام این کار را پیدا کنند، پیامی که از همسر دریافت می‌کنند این است که: «این حجم از ضعف تو برای من قابل‌هضم نیست!»

وقتی مرد‌ها به خود جرات آسیب‌پذیری می‌دهند، در اغلب مواقع واکنشی که از سوی زنان می‌بینند؛ ترس، ناامیدی و تنفر است.

مسلما چنین رفتارهای ناصحیح با مردان یک پیام واضح برای شوهر به همراه دارد: «خودت را جمع‌وجور کن و مرد باش!»

یکی از این مردان در مصاحبه با پرفسور برنه چنین گفت: «ما مردها به‌خوبی می‌دانیم زنان چه می‌خواهند. آن‌ها صرفا می‌خواهند ما تظاهر به داشتن نقاط ضعف کنیم. ما نقشمان را خیلی خوب بازی می‌کنیم.»

اما تظاهر به درد نمی‌خورد. مردها هم انسان هستند و نمی‌توان انتظار داشت که در سراسر زندگی قوی باشند. آن‌ها احساس وحشت می‌کنند. آن‌ها احساس ضعف و آسیب‌پذیری می‌کنند. آن‌ها اشتباه می‌کنند. آن‌ها بعضی‌اوقات مانند پسربچه‌های کوچکی که ترسیده‌اند، احساس ضعف و حقارت می‌کنند.

به رغم وجود تمامی این احساسات، مردان چنین فکر می‌کنند که هیچ‌وقت اجازه ندارند در موضع ضعف دیده شوند و همیشه باید زره بر تن داشته باشند. اگر مرد‌ها نتوانند طبق آنچه پرفسور برنه از آن به‌عنوان «تاب‌آوری شرم» یاد می‌کند، آستانه تحمل خود در موارد خجالت‌زده شدن را در خود بالا ببرند، وقتی که احساس بی‌کفایتی یا حقارت به آن‌ها دست دهد بالاجبار یا از کوره در می‌روند یا عواطف خود را سرکوب می‌کنند.

نحوه رفتار صحیح زن با پسر و شوهر

ما زنان با رفتار صحیح می‌توانیم به کمک مردان برویم. ما باید به مردانی (شوهر / پسر) که در زندگی ما حضور دارند، به‌خصوص به پسرانمان، این اجازه را بدهیم که هر وقت احساس شکست و ضعف کردند بتوانند آن احساسات را با ما در میان بگذارند.

پسران ما باید بدانند که گریه کردن در زمانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، عیب نیست. اینکه در مواقع زورگویی، کسی دست به زورگویی متقابل بزند کار مردان ضعیف است و مرد‌های قوی چنین کاری نمی‌کنند.

پسرهای ما باید بدانند که ما از آن‌ها انتظار نداریم که در سن ده‌سالگی برای خودشان مردی باشند.

پسران باید الگوهای درستی برای تمرین رفتارهای مردانه داشته باشند که به آن‌ها نشان دهد که روحیه لطیفی هم دارند.

پسرها باید این اجازه را داشته باشند تا بدون اینکه به آن‌ها برچسب «سوسول» زده شود ایده‌های خلاقانه خود را دنبال کنند و باید توانمندی ابراز احساسات را داشته باشند، هرچند که جامعه و فرهنگ ما برای افرادی که دلسوز و اهل ابراز احساس هستند، یک تهدید محسوب می‌شود.

رفتار صحیح ما با شوهر باعث می‌شود بدانند که اخراج شدن از کار یا سرمایه‌گذاری بد یا عدم پرداخت به‌موقع وام مسکن عیبی ندارد.

با رفتار صحیح با شوهر به آن‌ها این اطمینان خاطر را بدهیم که حتی در مواقعی که بیمه بیکاری دریافت می‌کند یا وقتی‌که نمی‌تواند درب سس مایونز را باز کنند، ما همچنان دوستش داریم.

رفتار صحیح با شوهر سبب می‌شود که وقتی ازنظر روحی احساس درب و داغان است، نیازی به تظاهر به مرتب بودن اوضاع نیست.

شوهر باید بتواند احساس سرخوردگی خود را هنگامی‌که از نظر جنسی آن‌ها را پس می‌زنیم ابراز کنند تا مجبور نشوند برای کنار آمدن با حس سرخوردگی خود به روش‌های دیگری مثل تماشای مخفیانه فیلم پورن بپردازد.

(چرا مردان به تماشای مخفیانه فیلم پورن می‌پردازند؟ مقاله «علت علاقه همسر به تماشای فیلم مبتذل: دلایل روانشناسی تماشای فیلم پورن چیست؟» را مطالعه کنید.)

(طرد جنسی چه تاثیری بر روحیه شوهر می‌گذارد؟ مقال «تاثیر طرد جنسی همسر / شوهر بر کیفیت رابطه زناشویی» را مطالعه کنید.)

نحوه رفتار صحیح زن با پسر و شوهر

زنان و مردان تکیه‌گاه متقابل

اگر ما زنان خواهان صمیمیت و نزدیکی بیشتر با مردان باشیم – و انتظار داشته باشیم بتوانند در بزرگ‌سالی شوهر خوبی باشند – باید رفتار صحیح داشته و شرایطی را فراهم آوریم که آن‌ها برای بازگو کردن عواطف خود و از وابستگی عاطفی نترسند و احساس امنیت کنند.

مردها باید بدانند که آن‌ها هم می‌توانند روی ما به‌عنوان تکیه‌گاهی قوی برای اتکا حساب باز کنند. البته که ما زن‌ها دلمان می‌خواهد شوهری داشته باشیم که هنگامی‌که احساس ضعف، شکست و بلاتکلیفی می‌کنیم، بتوانیم به آن‌ها تکیه کنیم.

اما نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که مردها همیشه این نقش را بر عهده بگیرند. مسلما داشتن چنین دیدگاه و انتظاری عادلانه نبوده و به نفع هیچ‌کدام از زن و شوهر نیست. در عوض باید با رفتار صحیح شرایطی را به وجود آورد که هیچ‌کدام از ما مجبور به کتمان ضعف‌هایمان نباشیم.

ما زن‌ها نیاز داریم به شوهر خود بگوییم «امروز باید تکیه‌گاه من باشی»، اما متقابلا مردها نیز باید بدانند که می‌تواند همان درخواست را از ما داشته باشند. برخی اوقات که آن‌ها احساس می‌کنند پاهایشان سست شده است، این وظیفه ماست که با رفتار صحیح تکیه‌گاه مردهایمان باشیم.

مردان باید این اجازه را داشته باشند که در صورت احساس آسیب‌پذیری و ضعیف بودن، دست از تظاهر بردارند. این بدان معنی است که ما باید به آن‌ها نشان دهیم که می‌توانیم بدون اینکه آن‌ها را خجالت‌زده کنیم یا در مورد عشقی که به آن‌ها داریم دچار تردیدشان کنیم، با تمام ضعف‌ها، ترس‌ها و عیب‌هایشان کنار بیاییم.

البته که مردها باید ویژگی‌های الهه مردانگی را با تمام ابعادش در آغوش بگیرند و اجازه دهند تا علاوه بر احساس قدرت، به‌صورت هم‌زمان احساس ناتوانی و آسیب‌پذیر بودن را تجربه کنند، به همین ترتیب زن‌ها هم باید یاد بگیرند که الهه زنانگی را در آغوش بکشند.

اما تعریفی که فرهنگ کنونی از مردانگی می‌کنند بیشتر شبیه قفسی است که مردها را زندانی خود کرد است. بدین گونه است که ما با شرمنده و خجالت‌زده کردن مرد‌ها، آن‌ها را در زندانی که ما نیز در ساختنش مشارکت کرده‌ایم، زره‌پوش می‌کنیم.

بجای اینکه مردها را به دلیل سخت و بی‌عاطفه بودن سرزنش کنید، بهتر است با پسرها و شوهر خود گفتگو کنید و این نکته را بارها به آن‌ها یادآور شوید که عشق و پذیرش آن‌ها منوط به قوی بودن آن‌ها نیست.

در همین راستا ویدئوی پر بازدید متفاوتی با عنوان «قدرت آسیب‌پذیری و ضعف!» از سری مجموعه کنفرانس‌های TED را به تماشا بنشینید:

 

منبع: سایکالیجی تودی