برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

مشکلات دوران نامزدی: بزرگ‌ترین اشتباه زوجین چیست؟
رضی میرفرشبافان در روابط

مشکلات دوران نامزدی: بزرگ‌ترین اشتباه زوجین چیست؟

از بزرگ‌ترین اشتباهات که ما در ابتدای هر رابطه و بخصوص دوران نامزدی مرتکب می‌شویم این است که به رغم آگاهی از مشکلات بزرگ و کوچک، آن‌ها را نادیده می‌گیریم و امیدوار هستیم تا در آینده حل‌و‌فصل‌شان کنیم.

تراپیست‌ها در مواجهه با زوج‌هایی که برای درمان مشکلات رابطه مشترک‌شان مراجعه می‌کنند، معمولا زمان شروع این مسائل را جویا می‌شوند. اغلب زوج‌ها در تعقیب ریشه مشکلات امروز خود، سر از روزهای آغازین رابطه و دوران نامزدی در می‌آورند. ممکن است در دوران نامزدی و اوایل رابطه، اختلاف‌ها و دعواهای بزرگی وجود نداشته باشد، اما احتمالا یک نقطه تنش‌زای مشخصی در طول رابطه وجود دارد که هر دو آن را به خاطر دارند.

سوال این است: چرا این‌گونه پیش می‌رود؟ چرا وقتی مشکلی در یک رابطه نوپا به وجود می‌آید، زوج‌ها همان اول کار به سراغش نمی‌روند و آن را حل نمی‌کنند؟

بزرگترنی اشتباهات دوران نامزدی

بزرگترین مشکلات دوران نامزدی چیست؟

۱. اول اینکه، وقتی ما برای اولین بار عاشق می‌شویم و عشق را تجربه کنیم، به احتمال زیاد، نسبت به زمانی که در سایه تجربه‌های پیشین، اثر شیدایی عشق در ما کم رنگ‌تر شده، به میزان کمتری از وقوع مشکلات خاص ناراحت می‌شویم.

۲. دوم اینکه، زمانی که به لحاظ عاطفی روی همسرمان سرمایه‌گذاری می‌کنیم و انگیزه داریم تا از طریق موفقیت در پیشرفت رابطه، شاهد نتیجه‌بخش بودن سرمایه‌گذاری‌مان باشیم، ممکن است از پیش کشیدن مسائلی که منجر به درگیری و اختلاف شود، خود‌داری کنیم.

۳. و دست‌آخر اینکه اغلب به علت ناآگاهی نسبت به حقایق بنیادی یک ارتباط، اجازه می‌دهیم بسیاری از موارد آزار‌دهنده در مراحل اولیه رابطه، بلاتکلیف باقی بمانند.

پویایی یا دینامیک رابطه به چه معنی است؟

نحوه حرکت و پویایی (دینامیک) یک رابطه مثل بتن است؛ هنگامی‌که بتن تازه باشد شکل‌پذیر است، اما به سرعت سخت شده و فرم قالبش را می‌گیرد.

به عبارت دیگر، انتظاراتی که ما از یکدیگر در یک رابطه نوپا داریم، اعم از بده‌بستان‌ها، نقش‌هایی که بر عهده می‌گیریم، عادت‌هایی که می‌پذیریم و روتین کارهای روزانه‌مان، به سرعت مشخص و مستقر می‌شوند. هنگامی‌که این انتظارات شکل گرفتند و به صورت عادت در آمدند، تغییر دادن‌شان بسیار دشوار است.

وقتی مشکلات کوچک در مراحل اولیه روابط اتفاق می‌افتند و مورد توجه قرار نمی‌گیرند، ممکن است مخاطب چنین فرض کند که چون همسرش حرفی در مورد آن مسئله نزده، لذا با آن مسئله مشکلی ندارد و شرایط موجود برایش قابل قبول است.

بیل و گریس، زوجی که اخیرا با آنها کار کرده‌ام، نمونه خوبی برای این مورد هستند. بیل ۱۲ دقیقه با تاخیر سر اولین قرار ملاقات عاشقانه‌شان رسیده بود. او برای گریس پیامک عذرخواهی به جهت دیر‌کردش نفرستاده بود. زمانی که نفس‌زنان و با‌عجله سر قرار می‌رسد، گریس نیز تذکری در مورد تاخیرش به او نمی‌دهد و توضیحی نمی‌خواهد. این طرز برخورد گریس در قبال دیر رسیدن بیل، عین این است که گریس به بیل گفته باشد تاخیرش مورد قبول است و نیازی به عذرخواهی نیست. بیل سر قرار دوم فقط ۷ دقیقه تاخیر داشت که از نظر گریس به نوعی پیشرفت محسوب می‌شد. اما دینامیک رابطه، طبق توضیحی که دادیم این انتظار را به وجود آورده بود که بیل نیازی به وقت‌شناسی ندارد.

من با بسیاری از زوج‌هایی کار کرده‌ام که تاخیر و عدم وقت‌شناسی، یک مسئله جدی در زندگی‌شان محسوب می‌شود و تقریبا در همه موارد، ریشه این مسئله به اوایل رابطه و دوران نامزدی باز می‌گردد. در چنین موقعیت‌هایی، اغلب زوجی که منتظر همسرش می‌ماند، از پیش کشیدن آن موضوع به عنوان یک مشکل اجتناب می‌کند. وقتی من از آن زوج می‌پرسم که چرا حرفش را نزده، جوابش این است که «نمی‌خواستم قرارمان را خراب کنم» یا «نمی‌خواستم دعوا راه بیاندازم» یا «فقط چند دقیقه دیر کرده بود و مسئله بزرگی نبود».

با اینکه اصولا این نگرانی‌ها معتبر و صحیح هستند، آنچه ما از پیش‌بینی‌اش عاجز هستیم این است که با مطرح نکردن این نگرانی‌ها، عملا مقدمات تداوم چنین رفتارهای ناخوشایندی را فراهم می‌کنیم.

بزرگترین اشتباه زوجین در دروان نامزدی

بزرگترین اشتباه زوجین در دروان نامزدی چیست؟

برای جلوگیری از تبدیل رفتارهای آزار‌دهنده به یک امر رایج در رابطه، لازم است آن‌ها را در اولین فرصت شناسایی کنیم و به روشی با آن روبرو شویم که سبب ایجاد اختلاف و مخدوش شدن رابطه نوپایمان نشود. در اینجا چند راهکار ارائه می‌کنیم:

۱. وقتی که شدت رفتار آزار دهنده خفیف باشد، لازم است روشی برای تذکرهای غیرجدی و گاه‌به‌گاه در مورد آن پیدا کنیم، به گونه‌ای که قرار ملاقات‌مان را به هم نزند و سبب ایجاد فاصله زیاد بین ما نشود. اشاره‌های زیرکانه و غیرجدی می‌تواند این پیام را به فرد مقابل منتقل کند که رفتارش از نظر ما مورد قبول نبوده است (مثلا در مورد تاخیری که به همراه عذرخواهی نبوده است: ترافیک خیلی سنگین بود؟ نه؟)

۲. اگر رفتار مورد نظر برجسته‌تر باشد، متعاقبا شدت پیام ما نیز باید با میزان نگرانی ما از آن رفتار بخصوص تناسب داشته باشد. برای مثال، اگر در اولین مشاجره با همسرمان، او به بد‌دهنی و تمسخر رو بیاورد و ما برایش روشن نکنیم که چنین رفتارهایی را تحمل نمی‌کنیم، ممکن است توهین و استفاده از کلمات نامناسب ادامه پیدا کرده و حتی شدت بیابند.

بنابراین در مواجهه با این نوع رفتارها باید نگرانی‌های خودمان را جدی‌تر اعلام کنیم و تاکید کنیم که همسرمان باید روش دیگری برای ابراز خشم و نا‌امیدی خود پیدا کند که به دور از تحقیر، توهین و گستاخی باشد.

۳. اگر رفتار مورد بحث یک رفتار عهد‌شکن باشد، نه تنها باید شخص را مطلع کنیم که رفتارش را دیگر تحمل نخواهیم کرد، که حقیقتا نیز باید مقصودمان همین باشد و به آن عمل کنیم. اگر رفتار مذکور تکرار شود و متعاقب آن به هشداری که داده‌ایم عمل نکنیم، اینطور به نظر خواهد آمد که آن رفتار یک رفتار مشکل‌دار بوده، اما در حدی نبوده که عهد‌شکنی محسوب شود.

پیام ما باید طوری منتقل شود که جای اما و اگر برای تحمل شدن در دفعات بعدی باقی نگذارد. هر چند که متاسفانه این کار ممکن است سبب پایان رابطه شود، اما عدم انجام این کار باعث می‌شود در آینده شاهد رفتارهای بیشتری از این دست باشیم.

به طور خلاصه، مراحل اولیه آشنایی همچون بندهای قراردادی نانوشته هستند که هر چند به زبان آورده نمی‌شوند، اما در واقع نحوه جهت‌دهی رابطه در آینده را تعیین می‌کنند. اصولی که ما در روزها، هفته‌ها و ماه‌های اولیه یک ماجرای عاشقانه بنا می‌کنیم، به احتمال زیاد ماهیت آینده آن را تعیین می‌کند.

بنابراین باید بتوانیم افقی فراتر از هیجان و اشتیاق مرحله اول ماجرا را هم مشاهده کرده و رفتارها و نحوه پیشرفت رابطه‌ای که در حال شکل‌گیری است را ارزیابی نموده و در همان اوایل در مورد مشکلات موجود نظرمان را اعلام کنیم. تغییر رفتار و دینامیک رابطه، زمانی که یک رابطه جا بیافتد، خیلی سخت‌تر است و میزان تغییراتی هم که می‌توانیم در آن زمان اعمال کنیم، معمولا بسیار ناچیز بوده یا در مواردی حتی غیرممکن است.

 

منبع: سایکالیجی تودی