برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

شما تنبل نشده‌اید: در قرنطینه بودن واقعا خسته کننده است، چگونه مراقب سلامت روان خود باشید؟

این روزها که همه برای نجات جان خود و دیگران در قرنطینه هستیم، من به یک کشف شگفت انگیز رسیدم.

قرنطینه و دورکاری

در چند سال گذشته پیش نیامده بود که از خانه کارهای اداری‌ام را انجام دهم و با کسی دیدار نداشته باشم و صرفا از طریق گوشی موبایل با انسان‌ها ارتباط برقرار کنم.

من یک فرد درون‌گرا هستم که کسب و کار خودم را دارم و کارهایم را از خانه انجام می‌دهم. کارهای من به تنهایی و بدون نیاز به تعامل فراوان با دیگر افراد در طول ساعت‌های کاری واقعا خوب پیش می‌رود.

و تا همین چند وقت پیش و قبل از شروع قرنطینه واقعا از این شیوه کاری رضایت خاطر داشتم.

از زمان شیوع کرونا ویروس، که به شکل داوطلبانه خود را قرنطینه کرده‌ایم، تنها تفاوتی که در زندگی‌ام به وجود آمده این است که شوهرم نیز کارهایش را در خانه انجام می‌دهد. او در زیرزمین و دفتر کار خودش کار می‌کند و من هم در طبقه بالا و در دفتر همیشگی خودم مشغول به کارم. گاها به شکل اتفاقی و در طی ساعات کاری در آشپزخانه با هم ملاقات می‌کنیم.

هدفم از گفتن این مطالب این است که ظاهرا و منطقا هیچ تغییری از زمان وقوع اپیدمی کرونا در زندگی من رخ نداده است. اصولا همه چیز باید بر طبق روال گذشته باشد.

اضطراب و خستگی ناشی از قرنطینه و اخبار منفی

اضطراب و خستگی ناشی از قرنطینه و اخبار منفی

ولی همه چیز تغییر کرده است.

واقعا اضطراب دارم. همیشه خسته‌ام، تمرکز کردن برایم دشوارتر از قبل شده و احساس می‌کنم فشاری به اندازه یک سال کاری بر من وارد شده است.

به همین دلیل این مقاله را برای شما، دوستانم و خواننده‌هایی نوشته‌ام که چند وقت اخیر را از خانه کار می‌کنند و به خاطر احساس خستگی و عدم کارآمدی کافی خود را ملامت می‌کنند، می‌خواهم بگویم شما تنبل نیستید.

تمامی این علائم عادی هستند و توضیحش اینکه:

مقابله با پیام‌های منفی مداوم مسئله کوچکی نیست.

اگر دقت کرده باشید در طی چند دهه گذشته، مهم‌ترین موضوع سخنران‌های انگیزشی داشتن گفتگوی مثبت درونی است.

چرا چنین چیزی مهمترین موضوع سخنرانی‌های انگیزشی است؟ چون واقعا موثر هستند. هر چقدر حرف‌های مثبتی به خودتان بزنید، احساس بهتری در مورد خودتان خواهید داشت.

اخبار منفی چه تاثیری بر انرژی و سلامتی بدن می‌گذارد؟

برعکس این نظریه هم صادق است. هرچه تعداد پیام‌ها و اخبار منفی که در طول روز دریافت می‌کنید بیشتر باشد، از میزان احساس خوبی که نسبت به خود و جهان دارید، کاسته خواهد شد.

تلویزیون، شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی پر از موضوعات مرتبط با کرونا است و اخبار هشدار، پست‌های وحشتناک و همه آن چیزهایی که باعث می‌شود احساس اضطراب و ترس کنیم.

نتیجه این می‌شود که دائما نگران یا تحت فشار باشیم و این احساس هم تمامی هم ندارد.

اغلب ما انرژی را که در اثر بمباران اخبار منفی و مضر از دست می‌رود، دست کم می‌گیریم و نمی‌دانیم که در چنین شرایطی، مدیریت زندگی چقدر دشوار می‌شود.

(کرونا چه تاثیری بر مغز می‌گذارد؟ مقاله «ویروس کرونا بدتر از چیزی است که فکرش را می‌کنید! بازنده بازی ذهنی نباشید!» را مطالعه کنید.)

وقتی از صبح تا شب در معرض اخبار منفی هستیم، جای هیچ تعجبی نیست که خسته شویم. حتی اگر واقعا در دیگر ابعاد زندگی اتفاق ناگواری نیافتاده باشد و همه چیز مرتب باشد، درون ما از نظر روانشناسی، تحت شکنجه است و با هر پیام منفی که در طی این بحران دریافت می‌کنیم، تخریب می‌شود.

علاوه بر این اخبار و پیام‌های منفی، یک سری نگرانی‌های دیگر هم وجود دارند که به شکل ناخودآگاه تاثیر منفی بر ذهن ما می‌گذارند.

نگرانی و افکار ناخودآگاه در زمان قرنطینه

از جمله این نگرانی‌های منفی که به شخصه دارم این موارد هستند:

  • واقعا امیدوارم که پدربزرگ و مادربزرگم که شرایط جسمی ضعیفی دارند، بیمار نشوند.
  • امیدوارم دیگر شهروندان با بی‌مبالاتی و خودخواهی، دیگر افراد جامعه را به خطر نیاندازند.
  • آیا تمام مشتری‌هایی که دارم، هفته آتی هم سفارش‌های خود را لغو خواهند کرد یا نه.
  • اگر شوهرم از کار بیکار شود و دیگر نتوانیم اجاره را بپردازیم چه می‌شود؟
  • با این درآمدی که هر روز به خاطر کرونا رو به کاهش است که نمی‌توانم یک تنه زندگی را بچرخانم.
  • امیدوارم عزیزانم که در سایر کشورها زندگی می‌کنند حالشان خوب باشد و در قرنطینه مشکلی برایشان پیش نیاید.

نگرانی و افکار ناخودآگاه در زمان قرنطینه

اگر چه پیام‌های منفی مستقیم، بار روانی زیادی بر ما ایجاد می‌کند اما این موارد ناخودآگاه هم که هر شخصی بر اساس شرایط خود تجربه می‌کند، نگرانی مضاعفی را به همراه دارد.

همین نگرانی‌های ناخودآگاه آخرین ذرات انرژی لازم برای فعالیت‌های روزمره را هم از چنگ ما درمی‌آورند.

این روزها سلامت روان همه ما در وضعیت نامطلوبی قرار دارد

کافی است با فردی که درگیر یک مشکل روحی مزمن است گفتگو کنید تا بفهمید که اوضاع چقدر می‌تواند دشوار باشد:

تلاش برای بالا نگه داشتن روحیه با وجود کاهش سلامت روان، به شدت خسته کنند و انرژی بر است.

به شخصه به دلیل یک ضربه روحی در گذشته، از اختلال استرس پس از حادثه PTSD رنج می‌برم، و اضطراب و استرس مداوم بخشی عادی از زندگی روزمره من است. من در اغلب اوقات از پس مدیریت این استرس برمی‌آیم.

(استرس چه تاثیری بر بدن می‌گذارد؟ مقاله «استرس چیست؟ تعریف، عوارض، انواع، دلایل، نشانه‌ها، تشخیص، درمان، مدیریت» را مطالعه کنید.)

اما وقتی چیزی باعث تشدید PTSD می‌شود، سطح اضطراب و استرسم سر به فلک می‌زند. در این شرایط که مدام سعی می‌کنم جلوی حمله ترس و چیزهایی از این قبیل را بگیرم، تمام انرژی‌ام تخلیه می‌شود.

در چنین شرایطی، انجام کارهای روزمره مثل آشپزی هم برایم دشوار می‌شود. زیرا تنها کاری که من در آن شرایط انجام می‌دهم تلاش برای زنده ماندن است.

اگر بخواهیم مقایسه درستی داشته باشیم در شرایط فعلی هم ما از نظر زیستی در حالت بقا هستیم. مفهوم حالت بقا برای بدن این است که ترشح آدرنالین بسیار زیاد بوده و سطح هشیاری ما به شدت افزایش پیدا می‌کند و مدام در حال پاییدن تهدیدهای اطراف هستیم. تمامی این عملکردهای جسمانی، انرژی ما را تخلیه می‌کند و این در حالی است که ما برای زندگی روزمره مقدار معینی انرژی داریم.

اگر چه امروزه به لطف گوشی موبایل امکان چت و مکالمه تصویری با عزیزانمان را داریم، اما این روزها واقعا با روزهای عادی زندگی فرق دارند. حتی نمی‌توانیم رفیقان را به صرف یک چای ساده دعوت کنیم.

دیگر آن زمان‌های باارزشی که با عزیزانمان می‌گذراندیم را نداریم. و این باعث می‌شود که احساس تنهایی کنیم.

(تنهایی چه تاثیری بر بدن دارد؟ مقاله «احساس تنهایی چه خطراتی برای سلامتی دارد؟ چگونه احساس تنهایی نکنیم؟» را مطالعه کنید.)

الان شرایط برای همه سخت است و این یک چیز طبیعی است.

توصیه‌های ساده برای مراقب از سلامت روان در زمان قرنطینه

تمامی افرادی که کارشان دفتری و شرکتی است و الان مجبور هستند از خانه کار کنند و واقعا دچار مشکل شده‌اند باید بدانند که ناکارآمدی‌شان تقصیر خودشان نیست.

اگر در شرایط فعلی سعی می‌کنید که کارهای روتین خود را انجام دهید و مراقب سلامت تغذیه و سلامت روان خود هم هستید، کارتان عالی است.

در مواقع پیشامد بحران‌های بزرگ، بقا (تلاش برای زنده ماندن) تنها انتظاری است که باید از خودتان داشته باشید.

به شخصه در روزهایی که بیماری PTSD به شدت عود می‌کند، تنها هدفم این است که حداقل کار ممکن را انجام دهم و روزم را به شب برسانم تا بتوانم بخوابم. اگر بتوانم روزم را به شب برسانم و به رختخوابم بروم، به خودم افتخار می‌کنم.

در شرایط سخت و ناامیدکننده، نباید دنبال معیارها و انتظارات زیادی از خودتان باشید و این روزها از همان روزهاست.

دست از ملامت و تنبیه خودتان بردارید و بدانید که شما در حال انجام بهترین کار ممکن هستید و باید به خودتان افتخار کنید.

هیچ عیبی ندارد که زودتر از موعد معمول به خواب برویم. اگر این روزها احساس غم می‌کنید باز هم ایرادی ندارد. هیچ عیبی ندارد که وسط روز به دوستان زنگ بزنید و درد دل کنید، چرا که فشار زیادی بر شما وارد می‌شود.

همه این مشکلات درونی و روانی که اکنون با آن روبرو هستیم، انرژی فوق‌العاده زیادی از ما می‌گیرد. مسلما ما انرژی محدودی داریم و با همان باید سر کنیم. اگر تمام آن را استفاده کرده باشیم دیگر چیزی باقی نخواهد ماند.

بنابراین در این مدت با خود مهربان باشید. با بدن و ذهن خود مهربان باشید چرا که هم با عوارض جسمی و هم مشکلات روحی مواجه هستند که نتیجه مستقیم بحران فعلی است.

فعلا نیازی نیست در تمام کارهایی که انجام می‌دهید بهترین باشید. واقعا نباید چنین انتظار ناعادلانه و غیرواقع‌بینانه‌ای از خودتان داشته باشید. در حال حاضر، هدف اصلی شما باید این باشد که خود را امن و سالم نگه دارید و روز را بدون مشکل به شب برسانید.

اگر چه این هدف خیلی بلند پروازانه نیست، اما این نصیحت را از طرف کسی قبول کنید که خود را از شرایط دشوار نجات داده و اکنون به رغم وجود مشکلات سلامت روان، در این روزهای سخت، همین هدف ساده را دنبال می‌کند.

  1. نفس بکشید.
  2. برای خودتان چای یا قهوه درست کنید.
  3. آهنگ آرام بخش گوش کنید.
  4. به عزیزانتان پیام دهید یا زنگ بزنید.
  5. شمعی در خانه روشن کنید.
  6. بعد از ظهر چرت کوتاهی بزنید.
  7. اگر ویتامین D دم دست دارید، استفاده کنید.
  8. و از همه مهم‌تر، با خودتان مهربان باشید.
  9. در هنگام گفتگوی درونی با خودتان مهربان باشید.
  10. به جای شبکه‌های اجتماعی یک رمان زیبا مطالعه کنید.
  11. هر چند ساعت یک بار به بالکن بروید و کمی آفتاب بگیرید.
  12. به خودتان دلگرمی بدهید و بدانید که شرایط بهتر خواهد شد و این نیز خواهد گذشت.

شما تنها نیستید. ما همه باهم هستیم. و با متحد شدن با یکدیگر از این شرایط عبور خواهیم کرد.

من قول میدهم.

اگر به رمان‌های مشهور علاقمند هستید، مقاله «رمان صد سال تنهایی نوشته گابریل گارسیا مارکز: خلاصه کتاب با سبک رئالیسم جادویی» را از دست ندهید.

 

منبع: مدیوم